අර්ථය ලබයි බණ නුවණින් බැලූවොත්

කලල් ගොඩක් මැද තිබිලා            ලැබූවත්
මැණිකේ අගය අඩු නොමවෙයි කෙසේවත්
කියනා කෙනා  නුහුගුණයෙන්       කියූවත්
අර්ථය ලබයි බණ නුවණින්      බැලූවොත්

ධර්මය කියා දෙන අය ගරහන්න             එපා
බුදුනට නිගා වන ලෙස හැසිරෙන්න        එපා
අනුවණ කමින් පව් සිදුකර ගන්න           එපා
පරලොව නොයන මෙන් ජීවත් වෙන්න එපා

ධර්මය රකින අය ධර්මෙන් රැක       ගන්නේ
ලැජ්ජා භය නිසයි ලෝකය         පවතින්නේ
නුවණින් සිතා මැන කටයුතු       කරගන්නේ
දෙලොවවට වැඩ සදන සේ දිවි ගෙවපන්නේ

මුහුණු පොතේ කවියක් ලියා

මුහුණු පොතේ කවියක් ලියා
හැගුමන් සිතේ පා කර යවා
මගෙ ජීවිතේ හැර යයි කියා
සිතුනේ නැතේ සිහිනෙන් පවා

කදුලැල් මතින් විදි වේදනා
දහසක් පැතුම් දෙහදේ දරා
ගොඩනැගූ ජිවිතේ
මොහොතින් නැසී වැලළී ගියා

මාගේ නමින් ගිණුමක් තනා
කවුදෝ අයෙක් රවටා ඔයා
ඔබ මගේ ජීවිතේ
සියතින් නසා මෙලොවින් ගියා

190 සතිය

රූප පෙන්වීමෙන් හෝ ශබ්ද ඇසීමෙන් හෝ සුවද ආඝ්‍රාහනයෙන් හෝ රසවත් දේ කෑමෙන් හෝ පහස ලැබීමෙන් හෝ සතුට නොලැබේ, එය කරනු ලබන්නේ සංඥාවෙනි.

මාගේ මරණය සිදු උනා

මා දමා ඈ ඉගිල ගිය දා
                මාගේ හදවත නැවතුනා

මාව අපලේඛණය කල දා
                මාගේ මරණය සිදු උනා

 සොයා මා ඈ  ආව දිනකදි 
                මාගේ හද යලි ගැහේ වී

ඇගේ සිනහව දුටුව දිනකදි
                   යලිත් මා පණ ලබාවී

189 සතිය

අප ආදරය කල යුත්තේ රන් කූඩුවක දමා ආරක්ෂා කිරීමෙන් නොව නිදහසේ පියඹා යන විට ආරක්ෂාව සැලසීමෙනි.

නුඹ හිනැහේ නම් - මා සැනසෙන්නම්

සඳට එහා හිරුට එහා 

මට නොපෙනෙන ඈත රටක 

නුඹ හිනැහේ නම් - මා සැනසෙන්නම්

 

නීල පළිඟු මුතු අතුරා 

ඒ මත යහනක් කරවා 

පුළුන් වලා සේද මතින් 

නුඹ සැතපේ නම් 

පන් පැදුරක සීත රැයක 

මා සැනසෙන්නම්

 

බෝ සත් ගුණ සිත පුරවා 

නුඹ අසලින් හිඳින නුරා 

සඳ කිඳුරකු ඔබ සනහා 

සෙවන සදයි නම් 

මං තනිකඩ කුරුළු රජකු 

සේ සැනසෙන්නම්

 

 

188 සතිය

අපට ගඟක් හැරවීමට උවමනා නම් කල  යුත්තේ ඒ දෙසට පල්ලම සකස් කිරීම යි.

187 සතිය

අනිවාර්යයෙන්ම අම්මා මැරෙයි, තාත්තා මැරෙයි, පෙම්වතා පෙම්වතිය මැරෙයි. ඊට පස්සෙ ජීවිතේට මුහුණ දෙන්න අපි සූදානම් ද? නැත්නම් ඒ ප්‍රශ්න දැන්ම හිතන්න ඕනේ නැද්ද?
එහෙනම් ඇයි රස්සාවක් ලැබෙයිද?, ස්ථිර වෙයිද?, ඇත්ත කිව්වොත් තරහවෙයිද?, එයා බෑයි කියයිද? වගේ අනියත ප්‍රශ්න ගැන හිත හිත බය වෙන්නේ, ආතතියට පත් වෙන්නේ ?

පරවී යන මල හිමිකම් නෑ

පර සතු උයනේ පිපුනු මලේ

පැහැය විඳින්නට තහනම් නෑ 

සුවඳ විඳින්නට තහනම් නෑ 

ඈත ඉඳන් එන සමනලුනේ

 

මල් අයිතිය මල් කරුවාටයි 

නෙලා ගන්න අයිතිය ඔහුටයි 

එනමුත් ඒ මල වට ඉගිලෙන්නට 

තහනම් නෑ

 

මෙහා ඉමේ මා තනිවී ඉන්නෙමි 

මලේ සුවඳ හා රුව විඳ ගන්නෙමි 

නෙලුවත් මා ඒ පරවී යන මල 

හිමිකම් නෑ

186 සතිය

පරාර්ථකාමයේ අඩිතාලම විය යුත්තේ අල්පේජ්ජතාවයයි.