67 සතිය

මධ්‍යම ප්‍රතිපදාව යනු දුකෙහිත් සැපයෙහිත් 50% බැගින් වූ එකතුවක් නොවේ.

අසරණකම

ඔබ පතනා ලොව ඔබ පතනා ලෙස මට දෙන්නට බැරිනම්
කෙලෙසක පවසමි ඔබට ආදරෙයි ඔබ සතුටින් නැතිනම්
මා නැතිමුදු ඔබ සතුටින් බව මට ඉදුරා කිව හැකිනම්
මිතුරෙකු ලෙස මම ඉන්නම් ඔබ ලග සගවා පෙම් හැගුමන් //

මගේ කැදැල්ලට කැදවාගෙන ඔබ
ආවත් දින මතුයම්
නෙතගට නුඔගේ නැගුනොත් කදුලක්
වාවනු බෑ මටනම්

ඔබ පතනා ලොව ඔබ පතනා ලෙස.../

ඔබ සැනහෙනු මැන ඔබ නැලවෙනු මැන
මගෙ හදවත දෙන්නම්
හදවත පුද දී ඔබහට මේ ලෙස
සැමදා තනි වෙන්නම්


ඔබ පතනා ලොව ඔබ පතනා ලෙස....//

පෑදුනු මිණිමුතු වීය ගිනිසිළු 12

එදායින් පස්සෙ මාස දෙකක් විතර සාමාන්‍ය විධියට කාලය ගතවුනා. මං හිතන්නෙ එතකොට මං කොළඹ ඇවිත් මාස හයක් විතර වෙන්න ඇති, ඔව් මාස හයයි. මාර්තු මාසේ අග වගේ වෙනකොට ඒ කියන්නෙ අනූෂාට එක්සෑම් ලංවෙලා තිබුනේ. අපි හය දෙනා හොද යාලුවො වගෙ හිටියා. අපි එක එක්කෙනාට ගොඩක් වෙනස්. ඉවොන්ගෙ චරිතෙනම් මට එච්චර රිස්සුවෙ නම් නෑ. ඒත් අපි අතරෙ ගැටළුවක් මතු උනේ නෑ. බර්ටියානම් පිස්සු හාදයෙක්. ඌට තිබුනෙ හින්දි උණක්. මරදානේ ෆිල්ම්හොල් එකට එන කිසිම හින්දි චිත්‍රපටයක් ඇරියෙ නෑ. සමහර දාට අපිත් ගිහින් බලනවා. ධම්මිනම් එච්චර කතාකලේ නෑ. එයාටත් එක්ක අනූෂා කතා කලා. ඉනෝකාගෙ තිබුනෙ තැම්පත් බවක්. ඒත් හිටපු ගමන් පණ්ඩිත කතාවක් එහෙමත් කියනවා. කොහොම හරි ඔය කාලෙදි හරි පුදුම දෙයක් සිද්ධ උනා.

මං ඉගෙන ගත්තට රස්සාවත් දිගටම කරගෙන ගියා. අර අලුතින් පටන්ගත්ත වැඩෙත් සෑහෙන්න ඉවර කරලයි තිබුනේ. මට තිබුනෙ එතන වැඩ බලන්න. ඒත් මම එතන ලොක්කාවගේ නෙවෙයි කොල්ලොත් එක්ක සෙට්වෙලා ෆන් එකේ හිටියේ. අඩුපාඩු එහෙම බලලා ගෙන්නගන්න වැඩ සහ අකව්න්ට්ස් වැඩත් මං තමා කලේ.  ඒ වෙනකොට බිල්ඩිමේ ස්ලැබ්එක දාලා දෙවැනි තට්ටුවටත් කණු දාලා තිබුනේ. ඒක කඩසාප්පු සංකීර්ණයක් දාන්න හදන එකක්. එක නිසා ප්‍රධාන පාරට මූණ දාලා තමයි තිබුනේ. අපි එතන වැඩකරන සෙට්එක සමහරදාට වැඩ ඉවරවෙලා කලුවර වැටෙනකන් එක එක දේවල් ගැන අල්ලාප සල්ලාප දොඩව දොඩව ඉන්නවා. එදත් බැල්කනියෙ උඩ පේළියට කට්ටියම කකුල් දෙක පහතට දාලා වාඩිවෙලා  උන්නා

ඒ වෙලාවේ මං දැක්කා කවුද ගෑණූ කෙනෙක් පාර අයිනෙ ඉදලකුත් තියාගෙන පාර අතුගාගා අපේ බිල්ඩිම තියෙන පැත්තට ආවා. මේක දැකපු ජයන්ත කියනවා “ආං අදත් අරකි මේ පැත්තට එනවා. බොසා හම්බවෙන්න තමයි“ කියලා. ඉතින් මං ඇහුවා කවුද බන් ඒ නගර සභාවේ වැඩ කරන ගෑණියෙක් නේද කියාලා. එතකොට ජයා (ජයන්ත) කියනවා “ ඇයි බන් ඔය බොසාගේ කේජු කැල්ලනේ. උඔටත් ඕන්නම් බොසාගෙන් ටිකක් ඉල්ල ගනින්“. “කේජු කැල්ල?“ මං පුදුමෙන් වගේ ඇහුවා. “ඔවු බන් ඕකි වේසියක් බං. අපිත් ඉතින් ඇගේ අමාරුවට තෙල් ගාගන්න එහෙම යනවා, අපි දන්නවනේ උඹේ හැටි, උඹට කිව්වට වැඩක් නැති නිසා කිව්වෙ නෑ“ කියලා ප්‍රේමදාසයා විස්තර කලා.

ඒක ඇහුවම මට තරහක් ආවා. “අනේ මේ මුදලාලි මහත්තයට පද හදන්නැතුව හිටහන් බං. උබලා වලත්තගැනු පස්සෙ ගියා කියලා බෝධිසත්වයෙක් වගේ ඉන්න මනුස්සයට ජරා කතා බදින්නැතුව“ කියලා මං බැන්නා. එතකොට ජයේ කියනවා “අනේ තෝ දන්න හරියත මයි ඒ, අපේ බොසාගෙ වැඩ ගැන උඹ දන්න අටමගලයක් නෑ. සල්ලිකාරයො කවුරුත් එකයි. ඔන්න බලපන්කෝ ඔය ගෑනී එන්නෙ බොසා හම්බවෙන්න නොවෙයිද කියලා“.

අර ගැණු කෙනාද බිල්ඩිම ඉස්සරහටම අතුගාගෙන විත් කුණු ඔක්කොම බැරල් එකකට දැම්මා. දාලා වටපිට බලලා අපි දිහාටත් බැල්මක් දාලා කටේ පුරවන් හිටපු බුලත් කෙල පාරක් තපාස් ගාලා දකුණතේ ඇගිලි දෙකක් අතරින් කාණුවට ගැහුවා. ඊට පස්සේ ඒ අතින්ම කට පිහදාගෙන පාර පැනලා අපි දිහාට ඇවිත්,

“කෝ ජයසිංහ මුදලාලී ඉන්නවද?“   කියලා ඇහුවා.

Next chapter - http://asanka-mind.blogspot.com/2013/09/13.html

66 සතිය

අනුන්ගේ වැරදි නොසොයා තමන්ගේ වැරදි සොයාගන්න, මන්ද තමාට මානසික දඩුවම් ලැබෙන්නේ තමා කල වැරදි වලට පමනයි.

12 ලිපිය - ගැටළු වලට පිළිතුරු 2

අද ලිපියෙන් මං බලාපොරොත්තු වන්නේ පසුගිය ලිපියේ සදහන් කල පරිදි “යථාර්ථය හොයා ගෙන යනවා කියන්නේ, අපි යථාර්ථය කියන දේ අර්ථයවත් නොදැන ඒ පස්සේ දුවනවා කියන එක නේද?“ කියන ගැටළුවට විසදුමක් සොයන්නයි.
අප යමක් සොයනවනම් අනිවාර්යයෙන්ම අපි සොයන්නේ කුමක්ද යන්න දැන ගතයුතුයි. අප සොයන්නේ කුමක්ද නොදැන සෙවීම යන්න අර්ථ විරහිතයි. ඒ අනුව සෙවීම දෙයාකාරයි. එකක් නම් අප ලඟ තිබූ දෙයක් අස්ථාන ගතවී ඇති විට සෙවීම හා අප බලාපොරොත්තු වන දෙයක් සෙවීමයි. යථාර්තය සේවීම අයත් වන්නේ දෙවැනි ආකාරයටයි.

එතකොට අප යථාර්තය දැනගෙන යථාර්තය සොයනවා කියන අදහස මතුවෙන්නෙ නෑ. අප දන්නෙ යථාර්තය නොව යථාර්තය කියන්නේ මොකක්ද කියල විතරයි. ඒක මේ වගේ දෙයක්. කෙනෙක් කවදාවත් අලියෙක් දැකල නෑ. නමුත් අලියා කියන්නේ මේ වගේ සතෙක් කියල ඔහු දන්නවා. ඔහු අලියෙක් සොයාගෙන කැලේ යද්දී ඔහු කවදාවත් අලියෙක් කියලා වෙන සතෙකුට රැවටෙන්නෙත් නෑ. අලියෙක් දැක්කොත් මේ අලියා නොවෙයි කියලා රැවටෙන්නෙත් නෑ. නුමුත් අලියා මොන වගේද කියලවත් නොදන්න කෙනෙක්ට අලියෙක් සොයන්න බෑ. මේ නිසා අපි යථාර්තය සොයන්න ඕන යථාර්තය කියන්නේ මේ වගේ දේකටයි කියල දැනගෙනමයි.

මං තව උදාහරණයක් කියන්නම්. සිදුහත් කුමරා නිවන සොයන් ගියේ නිවන කියන්නේ මේ දේටයි කියල නොදැන නම් නිවන සොයාගන්න උන්වහන්සේට බැරි වෙනවා. සිදුහත් තවුසා ඒ ඒ ගුරුවරු අත්හැරියේ තමා සොයන නිවන ඒ අය ලඟ නොතිබූ නිසා. එහෙනම් සිදුහත් තවුසා දැනගෙන තියෙනවා නිවන කියන්නේ මේ වගේ දෙයක් කියලා.

එසේනම් යථාර්තය කියන්නේ මොකක්ද? යථාර්තය යනු යථා අර්තයයි. එනම් නිවැරදි අර්තය හෙවත් නිවැරදි හේතුවයි. මාලූ යාළු කිව්වා වගේ මේ දේ මෙසේ සිදුවන්නේ ඇයි කියල හොයන එක  තමයි යථාර්තය සොයනවා කියන්නේ. එතනදි අමාරුම දේ තමයි අප විසින් ඉදිරිපත් කරන හෝ හොයාගන්නා හේතුව නිවැරදිම හේතුවද යන්න නිශ්චය කිරීම.

 ඒක නිසා තමයි මං කලින් ලිපියෙත් සදහන් කලේ අප යථාර්තය සොයා යනවනම් කිසිම රාමුවකට කොටු නොවී විවෘත මනසකින් එය කල යුතුයි කියා. මං හිතනවා බුදු රජාණන් වහන්සේ ද සමාධිගත වූ සිතින් විදර්ශනා කරන්න (සත්‍ය සොයන්න) කියන්න ඇත්තෙ ඒ නිසා කියලා. සියලු බැදීම් වලින් ( සියළු විශ්වාසයන්ගෙන් හා උපකල්පන වලින්) නිදහස් වූ විටයි අප සොයාගත් දේ නිවැරදිම හේතුවද කියලා විනිශ්චය කරන්න පුළුවන් වෙන්නේ. ප්‍රත්‍යක්ෂ කරගන්නවා කියන්නෙත් ඒ දේම තමයි.

මං හිතනවා ඒ ගැටළුවට පිළිතුරක් ලැබෙන්න ඇති කියලා. යම් අදහසක් හෝ ගැටළුවක් ඇත්නම් අහන්න. ඊ ළඟ ලිපියෙන් “යථාර්ථය සහ විමුක්තිය කියන්නේ දෙකක් නේද?“ කියන ගැටළුවට පිළිතුරක් දෙන්නම්

ඔබට නිවන් සුව ලැබේවා !

65 සතිය

ඇසුනු දෙයහිද දැනුණ දෙයහිද පෙනුණ දෙයහිද වෙනස් ආකාරයක ඉදිරිපත් වීමක් නව නිර්මාණයකි.

පෑදුනු මිණිමුතු වීය ගිනිසිළු 11

“එයාගේ තාත්තා දහම්පාසල් ළමයින්ට ඇදුම් පොත්පත් එහෙම ඩොනේට් කරනවා. ගිය ඉරිදා එයා ඒ ඉවෙන්ට් එකට ගිහින්, මොකද ඔච්චරටම ඉනෝකා ගැන අහන්නේ, කොල්ලගෙ හිත ගිහින්වත් ද? ආ..“

“අනේ එහෙම දෙයක් නෑ. මගේ ස්කොලේ හිටියා පද්මා කියල යාලුවෙක්, එයත් ඉනොකා වගේමයි. මං නිකන් ඇහුවෙ“ කියලා මං කිව්වා. ඒ පාර ඒකි මට කොලොප්පන් කරන්න පටන් ගත්තා.
“ආ ආ පද්මා නේද, ඉතින් ඉතින් පද්මාව අමාරුවෙ දාලා කොල්ලා කොළඹ පැන්නා නේ“
“පිස්සු ද අනූෂා එයා මගේ සහෝදරියක් වගේ. මගේ එහෙම දෙයක් තුන් හිතකවත් තිබුන්නෑ“ කියලා මං අමනාපෙන් වගේ කිව්වා.
ඒ පාර එයා “අයියෝ මං විහිලුක් කලේ. ජස්ට් අ ජෝර්ක්, ඩෝන්ට් ගෙට්ඉට් මච් සීරියස්“ කියා කියල, ආයේ “ඇත්තටම අරවින්දට ස්කෝලේ ගර්ල්ෆ්‍රෙන්ඩ් කෙනෙක් හිටියෙ නැද්ද“ කියලා ඇහුවා.
“ඒ කියන්නෙ ආදරවන්තියක් ද, අපෝ නෑ. ඒ කාලේ අපිට ඕවට වෙලාවක් තිබ්බෙ නෑ, සමහර අයටනම් හිටියා, ඒත් මටනම් ඊට වඩා ඕන තරම් ප්‍රශ්න තිබුනා හිතන්න“ කියලා මං කිව්වා.
ඒ පාර අනූෂා කියනවා “ඔය ඉතින් ඔයා සීරියස් ගන්නවනේ, මං කිව්වේ ඉතින් ඔය කාලෙට ඒ වගේ දෙයක් නැත්නම් කිසි ගෝ එකක් නෑ නේ. මේ කාලෙට ලයිෆ් එක එන්ජෝයි කරන්න එපැයි“ කියලා. මහ පිස්සු කෙල්ලෙක්.
මං කිව්වා “අනේ මීට වඩා මොන ඇන්ජෝයිද, මට මේ ඉන්න විදිය හොදා“ කියලා. ඒ පාර ඒකී  “අනේ ඉන්න. අයි නෝ අබව්ට් බොයිස් වෙරි වෙල්. ඉන්නකො මං ඔයාට ලයිෆ් එක එන්ජෝයි කරනහැටි කියා දෙන්න“ කියලා මං දිහා රොමැන්ටික් බැල්මක්  දාලා මේකී මගේ උරහිස අල්ලා තල්ලුවක් දැම්මා. එක පාරටම වාහනේ දකුණට කැපුනා. තව පොඩ්ඩෙන් ඇක්සිඩන්ට් වෙනවා.
මට තරහ ගියපාර මං කිව්වා“ ඔයැයිට පිස්සුද අනූෂා, තව පොඩ්ඩෙන් හැප්පෙනවනේ“ කියලා. කෙල්ලත් ටිකක් බය වෙලා හිටියේ. “අනේ සොරි අනේ, මං හිතල නෙවේ කලේ, ප්ලීස් ෆොගිව් මී ප්ලිස් ප්ලීස්.. “ කියලා ඇස් දෙක චුටී කරලා මං දිහා පොඩිඑකියක් වගේ බලං හිටියා. ඒ බැල්මට මටත් අප්සෙට්. ඒ පාර මං කිව්වා “හරි හරි, මීට පස්සෙවත් ඔය වගේ මෝඩ වැඩ කරන්න එපා. වාහනේ හැප්පුනානම් එහෙම, මට සර්ගෙන් ඉන්න හම්බවෙන්නෑ. “ කියලා. 

එදා රෑ නිදාගන්න ගියාම හවස වෙච්ච දේවල් ආපහු මතක් වෙන්න ගත්තා. “ඇත්තටම අනුෂායි ඉනෝකායි කොච්චර වෙනස් ද, ඒත් ඉතින් ඉනෝකා දැක්කෙත් අද, එක දවසකින් ගැනියෙක් මනින්න පුලුවන් ද, එක වගේ පෙනුම තිබ්බට ඉනොකා පද්මා වගේ කියල හිතන්න බෑනේ“ ඔය විදියට එක එක දේවල් හිතෙන්න ගත්තා. මං හිතන්නේ එදා මට නින්ද යනකොට රෑ දොළහත් පහුවෙන්න ඇති.

Next chapter - http://asanka-mind.blogspot.com/2013/08/12.html

64 සතිය

බැදෙන තැන නොබැදී සිටීමටත් ගැටෙන තැන නොගැටී සිටීමටත් ආත්ම ශක්තියක් තිබිය යුතුයි

වරදක් නැති වරද

මලදෝ....... වන බඹරින්දෝ ලොව රැවටී ඉන්නේ
කවුදෝ....... එය පහදා දෙන්නේ

එක මලකින් මකරන්ද උරා බොන
වන බඹරුන් කොයි දේසෙද උන්නේ
කුසුමට ලංවී එහෙ මෙහෙ ඉගෙලෙන
එක බඹරාටද මල් පැණි දෙන්නේ

මලදෝ......./

මගෙ උරහිස මත හිස සතපා උන්
කුමරිය අද තවකෙකු සනහන්නේ
මිලිනව මියයන දහසක් කුසුමන්
දැක දැක ඇයිදෝ හද ලතැවෙන්නේ

මලදෝ......./

12 ලිපිය - ගැටළු වලට පිළිතුරු

 මගේ 200 වන පෝස්ට් එක තමයි මේ ලියන්නේ. යථාර්තය සොයා යටතේ නම් 41 වන ලිපිය. ඉතින් මෙච්චර දුරක් එන්න ලැබීම ගැන මං ගොඩාක් සතුටු වෙනවා. මට ගොඩක් අය පැසසුම් එවල තියෙනවා. ඒ වගේම කීප දෙනෙක් අඩුපාඩූ පෙන්නල තියෙනවා. මං ගොඩාක්ම ඒ ගැන සතුටු වෙනවා. ඒක මට ලොකු ශක්තියක්. සමහර පෝස්ට් ගැන ගැටළු එහෙමත් ඉදිරිපත් වුනා. ඒවට මං ඒ ඒ තැනදි පුලුවන් විදියට පිළිතුරු දුන්නා. ඒ අතරින් අපේ මාලු යාළුවා පහත ගැටළුව ඉදිරිපත් කරල තිබුනා.

   යථාර්ථය සොයා යනවා කියන්නේ, අපි “ඇයි“ කියන ප්‍රශ්නෙට උත්තරයක් හොයනවාකියන එක නේද?
අනිත් එක අයියේ.....
යථාර්ථය සහ විමුක්තිය කියන්නේ දෙකක් නේද?
ඔය කොයික වෙතත්, යථාර්ථය හොයා ගෙන යනවා කියන්නේ, අපි යථාර්ථය කියන දේ අර්ථයවත් නොදැන ඒ පස්සේ දුවනවා කියන එක නේද?
ඊට පස්සේ අපි “ඇයි“ යථාර්ථය සොයන්නේ? කියන ප්‍රශ්නෙත් එනවා නේද?

ඉතින් මේ ගැටළුවටත් ඒ තැනදි පිළිතුරක් දුන්නත් මට හිතුනා මේ ගැටළුවට,( ඇත්තටම මෙතන ප්‍රශ්න 3ක් විතර අහල තියෙනවා) ටිකක් විස්තරාත්මකව පිළිතුරක් දෙන්න. මොකද ඒක අනිත් අයටත් වැදගත් වෙන්න පුළුවන්.

සමහර විට කෙලින්ම නොකිව්වට කෙනෙක්ට හිතෙන්න පුළුවන් “විමුක්තිය ලබන්න නෙවේ නම් මොන මගුලකට ද මේ යථාර්තය සොයන්නෙ? අපි නොදන්න මගුලක් හොයා හොයා ගියා කියල ඇති වැඩේ මොකක් ද? “ වගේ දේවල්. ඉතින් ඒ කාරණය නිසාත් මේ ගැන ලිපියක් ලියන්න හිතුවා.

මල්ලි මුලින්ම අහල තියෙන්නෙ “යථාර්ථය සොයා යනවා කියන්නේ, අපි “ඇයි“ කියන ප්‍රශ්නෙට උත්තරයක් හොයනවාකියන එක නේද?“  කියලා.
ඇත්තටම යථාර්තය හොයනව කියන්නෙ ඇයි කියන ප්‍රශ්නෙට පිලිතුරු හොයන එක. මිනිසා මේ ලෝකෙට බිහිවූ දා ඉදලම කරන්නෙ ඔය දේ තමයි. මොකද මිනිසා කියන්නෙ කුතුහලයෙන් පිරිච්ච කෙනෙක්. සාමාන්‍යෙයන්  මේ ලෝකෙට කෙනෙක් එන කොට මේ ලෝකෙ ගැන කිසිම දෙයක් නොදැනයි බිහිවෙන්නේ.
ඉතින් ඒක නිසා අරක මොකක්ද? මේක මොකක්ද? මේක කොහොමද වෙන්නේ? ඒක එහෙම වෙන්නෙ ඇයි? යනා දී ලෙස නොයෙක් ගැටළු මනසට එනවා. ඉතින් සමාජය විසින් ඔවුන් දන්නා විදියට ඒ දේවල් පැහැදිලි කරල දෙනවා. සමහර දේවල් හිතින්ම නිර්මාණය කර ගන්නවා. මේ මේක වෙන්න ඇති. මේකට මෙහෙම කියමු යනා දී වශයෙන්. ඉතින් අපි ඔය කොයි විදියට උනත් ඇයි මේක මෙහෙම වෙන්නේ කියන ප්‍රශ්නෙට උත්තර හොයන එක තමා කරන්නේ.

අපිට ඔය ප්‍රශ්නෙට හරියටම විසදුමක් හොයන්න නම් ඉස්සර වෙලාම සියලු විශ්වාසයන්ගෙන් තොර වෙන්න ඕන. නමුත් අපි බොහෝ දෙනෙක් ඇයි කියන ප්‍රශ්නෙට විසදුම් හොයන්නෙ අප විසින්ම හදා ගත්තු රාමූ වලට කොටු වෙලා. උදාහරණයකින් කියනවනම් ඉතාමත් දක්ෂ චිත්‍ර ශිල්පියෙක් ගේ චිත්‍ර ප්‍රදර්ශනයක දී විචාරකයෙක් මේ චිත්‍ර විස්තර කරනවා. මේ විචාරකයාට චිත්‍ර ශිල්පියා ගැන තියෙන්නෙ බොහොම පැහැදීමක්. ඔහු විශ්වාස කරනවා කවදාවත් මේ චිත්‍ර ශිල්පියා නිකන් වර්ණ යොදන්නැති වග. ඒ නිසා විචාරකයා හොදින් ඒ චිත්‍ර වල වර්ණ සංකලනයන් ගැන පැහැදිලි කරනවා. මෙහෙම යන කොට මුල්ලකට වන්න තුබුණු අවසාන චිත්‍රයේ තිබෙන්නේ රතුපාට විතරයි. ඉතින් මේ විචාරකයා මේක වර්ණනා කරන්නේ මේ චිත්‍රයෙන් ඉතා බිහිසුණු අපරාධයක් නිරූපණය කරන බව පවසමින්. මේ වර්ණනාවට සවන් දෙන චිත්‍ර ශිල්පියා අවසානයේ කියනවා “ඔබේ වර්ණනාවනම් බොහොම අපූරුයි මිත්‍රයා. හැබැයි මම නම් ඔහොම අදහසකින්  ඕක රතුපාට කලේ නෑ. වැරදීමකින් තීන්ත කුප්පිය පෙරලුණ නිසයි ඔහොම වුනේ.“ කියලා.

එතනදි ඇයි රතු පාට කලේ කියන ගැටළුවට එයා පිලිතුරු දුන්නේ  “ කවදාවත් මේ චිත්‍ර ශිල්පියා නිකන් වර්ණ යොදන්නැ“ කියන රාමුවෙ කොටුවෙලා ඉදගෙනයි. ඒ නිසා අපි ඇයි කියන ප්‍රශ්නෙට පිලිතුරු සෙවිය යුත්තේ ද බුදු දහම කියන්නෙ යථාර්ථය.... කියන තැන ඉදල හෝ වෙනත් ආගමක් යථාර්තය කියන තැන ඉදල හෝ නූතන  විද්‍යාව කියන්නේ යථාර්තය කියල හෝ නෙවෙයි. 
හොදයි මං ඊළඟ ලිපි වලින් පිළිවෙලින්

• යථාර්ථය හොයා ගෙන යනවා කියන්නේ, අපි යථාර්ථය කියන දේ අර්ථයවත් නොදැන ඒ පස්සේ දුවනවා කියන එක නේද?  
•  යථාර්ථය සහ විමුක්තිය කියන්නේ දෙකක් නේද?
•  අපි “ඇයි“ යථාර්ථය සොයන්නේ?

කියන ගැටළු වලට පිළිතුරු සපයන්න බලා පොරොත්තු වෙනවා.