ආදරය හා ප්‍රේමය

ආදරය ද මල් උයනකි 

මුලු ලෝකෙම සුවද කරන 

සතර දෙසින් එන ජනයා 

ඒ සුවඳින් මුසපත් වන

 

මල් සුවඳින් සුවද කවා 

වෙළදපලක විකිණී යන 

විලවුන් බඳුනකි ප්‍රේමය 

එක් මිනිසෙකු මත තැවරුණ

193 සතිය

ඕනෑම සංකල්පයක්  තම යහපතට යොදා   ගැනීමට අප දක්ෂ විය යුතුය. අඥානයාට ලැබුනු පිහිය ඔහුට මෙන්ම අන් අයට ද අනතුරක් කරයිග

මෙතෙක් මට අවනතව සිටි සිත

මගේ සිත දුවනවා

නුඹේ ලඟ රැඳෙනවා

නුඹම ගැන කියනවා
කියා මා පෙළනවා

මෙතෙක් මට අවනතව සිටි සිත

මගේ ලඟ මා තබා ගත්තද

ඉඩක් ලද විට දුවයි ඔබ වෙත

කිමද ඔබ කල අරුම කිව මැන

දහක් තරු දැක නොපිපි සියපත

හිරු සදිසි කල පිපී එන ලෙද

නොයෙක් කම් සැප ලදත් මේ සිත

ඔබ වෙතම ඉගිලෙනා අරුමය

 

192 සතිය

ජාත්‍යාන්ධන්ට දියමන්ති පෑමෙන් එහි වටිනාකම ඔවුන්ට නොතේරේ. ඌරන්ට රසමසවුලු දුන්නත් අසූචි තරම් නොවටී. එසේම කෙලෙස් වසඟයට පැමිණි පුද්ගලයා ධර්මයෙහි වටිනාකම තේරුම් නොගනී

191 සතිය

යමක් ලබාගැනීමට ඇති ආශාව යනු ඒ දේට ඇති ආශාව නොව තමන්ගේ හිතේ ඇති අඩුව නැති කිරීමට ඇති ආශාවයි. ඒ දේ ලැබුනු පසුව එම අඩුව නැති වන විට ඊට ඇති ආශාව ද පහව යයි.

අර්ථය ලබයි බණ නුවණින් බැලූවොත්

කලල් ගොඩක් මැද තිබිලා            ලැබූවත්
මැණිකේ අගය අඩු නොමවෙයි කෙසේවත්
කියනා කෙනා  නුහුගුණයෙන්       කියූවත්
අර්ථය ලබයි බණ නුවණින්      බැලූවොත්

ධර්මය කියා දෙන අය ගරහන්න             එපා
බුදුනට නිගා වන ලෙස හැසිරෙන්න        එපා
අනුවණ කමින් පව් සිදුකර ගන්න           එපා
පරලොව නොයන මෙන් ජීවත් වෙන්න එපා

ධර්මය රකින අය ධර්මෙන් රැක       ගන්නේ
ලැජ්ජා භය නිසයි ලෝකය         පවතින්නේ
නුවණින් සිතා මැන කටයුතු       කරගන්නේ
දෙලොවවට වැඩ සදන සේ දිවි ගෙවපන්නේ

මුහුණු පොතේ කවියක් ලියා

මුහුණු පොතේ කවියක් ලියා
හැගුමන් සිතේ පා කර යවා
මගෙ ජීවිතේ හැර යයි කියා
සිතුනේ නැතේ සිහිනෙන් පවා

කදුලැල් මතින් විදි වේදනා
දහසක් පැතුම් දෙහදේ දරා
ගොඩනැගූ ජිවිතේ
මොහොතින් නැසී වැලළී ගියා

මාගේ නමින් ගිණුමක් තනා
කවුදෝ අයෙක් රවටා ඔයා
ඔබ මගේ ජීවිතේ
සියතින් නසා මෙලොවින් ගියා

190 සතිය

රූප පෙන්වීමෙන් හෝ ශබ්ද ඇසීමෙන් හෝ සුවද ආඝ්‍රාහනයෙන් හෝ රසවත් දේ කෑමෙන් හෝ පහස ලැබීමෙන් හෝ සතුට නොලැබේ, එය කරනු ලබන්නේ සංඥාවෙනි.

මාගේ මරණය සිදු උනා

මා දමා ඈ ඉගිල ගිය දා
                මාගේ හදවත නැවතුනා

මාව අපලේඛණය කල දා
                මාගේ මරණය සිදු උනා

 සොයා මා ඈ  ආව දිනකදි 
                මාගේ හද යලි ගැහේ වී

ඇගේ සිනහව දුටුව දිනකදි
                   යලිත් මා පණ ලබාවී

189 සතිය

අප ආදරය කල යුත්තේ රන් කූඩුවක දමා ආරක්ෂා කිරීමෙන් නොව නිදහසේ පියඹා යන විට ආරක්ෂාව සැලසීමෙනි.